12:01
4/5

Ο μύθος του Ταύρου!

Από τον Πέτρο Ελευθεριάδη
UPDATED:
mail to Εκτυπώστε το Αρθρο
Ο μύθος του Ταύρου!

Ήτανε που λέτε ο Δίας με την Ήρα ένα βράδυ κι είχε αρχίσει αυτή πάλι την κρεβατομουρμούρα.

-Κάτι πρέπει να κάνουμε με αυτή την Αφροδίτη, έλεος πια, μας έχει κάνει ρεζίλι διεθνώς, έχω δει τσουλιά στη ζωή μου, αλλά αυτό το πράγμα είναι πρωτοφανές, δεν έχει αφήσει αρσενικό γι' αρσενικό, τι θα γίνει μ' αυτήν την κατάσταση;
-Ωχ καημένη κι εσύ, άστηνε, περνάει την ώρα της...
-Καλά, δεν καταλαβαίνεις ότι με εκθέτει; Δεν μπορώ εγώ να βγαίνω και να μιλώ υπέρ του γάμου και τις αρετές του θεσμού κι αυτή να κυλιέται κάθε τρεις και λίγο στα γρασίδια! Κοτζάμ Ήφαιστο της δώσαμε!
-Ε, καλά τώρα, δεν λέω, χρήσιμος ο Ήφαιστος, πιάνουν τα χέρια του, αλλά δεν τον λες και George Clooney!
-Μωρ' τι μας λες... Λίγος της πέφτει; Ποιος άλλος θα την έπαιρνε την ξετσίπωτη;
-Ωχ, παράτα με, πάω μια βόλτα, βαρέθηκα...
-Πρόσεξε πού θα πας και τι θα κάνεις, αυτό μόνο σου λέω, πρόσεξε!

-Άσε μας ρε Ήρα βραδιάτικα....

Και βγήκε έξω να πάρει λίγο αέρα. Δεν τον ένοιαζε τίποτα, μόνο να απομακρυνθεί από την Ήρα.

Εκεί που περπατούσε, βλέπει από μακριά μία λυγερή χωριατοπούλα, με μέση δαχτυλίδι και με τη στάμνα στον ώμο να πηγαίνει στη βρύση του χωριού να βάλει νερό. (Καλά, κι αυτή μέσα στο μαύρο σκοτάδι πήγαινε να βάλει νερό; Θα κοράκιασε, φαίνεται).
Τέλος πάντων, από εκείνη τη μέρα δεν μπορούσε να τη βγάλει από το μυαλό του. Πρωί, μεσημέρι, βράδυ, αυτή σκεφτότανε. Δοκίμασε να συζητήσει με τον αδερφό του τον Ποσειδώνα, μπας και βρει μια λύση, αλλά άρχισε αυτός κάτι ακατάληπτα, κάτι για μετουσίωση της σαρκικής έλξης σε θρησκευτική έκσταση, δεν κατάλαβε τίποτα και αποφάσισε να πάει στον Πλούτωνα.

-Άκουσε, Δία. Τα πράγματα είναι απλά. Τη βάζεις κάτω και τελειώνει η ιστορία. Πώς έκανα εγώ με την Περσεφόνη; Ένα τέτοιο πράγμα.
-Ναι, είδαμε και τα δικά σου. Τα πήρε στο κρανίο η Δήμητρα και ξεράθηκαν τα πάντα, ψωμί δεν είχαμε να φάμε!
-Ε, καλά τώρα, παράπλευρες απώλειες!

Ούτε από κει έβγαλε άκρη. Δεν μένει τίποτα άλλο, σκέφτηκε, θα πάω να της μιλήσω, τι στο καλό, ολόκληρος Θεός είμαι, σιγά μην αρνηθεί.

Ντύνεται, στολίζεται, παρφουμαρίζεται και πάει να τη βρει. Εκείνη την ώρα η Ευρώπη (έτσι τη λέγανε την ηρωίδα μας) ζύμωνε φύλλα για κοζανίτικο κιχί στην αυλή του σπιτιού της. Σηκώνει τα μάτια και τον βλέπει μπροστά της.

-Καλωσόρισες ξένε στο φτωχικό μας!
-Γεια σου και σένα, δεσποσύνη! Βλέπω είσαι πολύ ευγενική και φιλόξενη!
-Αλίμονο! Δεν έχεις ακούσει για τον Ξένιο Δία;
-Α, γεια σου! Εδώ είμαστε!
-Τι εννοείς;
-Εγώ είμαι αυτοπροσώπως! Ο Δίας, ο άρχοντας των Θεών!
-Αχ ψυχούλα μου! Έχεις ψευδαισθήσεις μεγαλείου! Μην το αφήσεις, να το κοιτάξεις, με την κατάλληλη θεραπεία υποχωρεί αρκετά το πρόβλημα!

Βλέποντας ότι δεν τον πιστεύει, αρχίζει ο Δίας τα μαγικά. Πέταξε ψηλά, μεταμορφώθηκε σε άλογο, άρχισε να αφρίζει και να πετάει κεραυνούς και διάφορα άλλα ανισόρροπα.
Η Ευρώπη, όσο να πεις, εντυπωσιάστηκε. Και πείστηκε. Σου λέει, αυτός είναι, δεν μπορεί. Ξαφνικά όμως χάνει το χαμόγελό της, παίρνει μια έκφραση έντονου θυμού κι έτσι όπως ήταν με τα αλεύρια, του τα πετάει στη μούρη.

-Σε παρακαλώ κοπέλα μου, για ποιον με πέρασες; Για τον Παύλο Πολάκη;
-Τα ίδια χάλια έχετε όλοι σας! Κάθεστε όλη μέρα αραχτοί στον Όλυμπο, νέκταρ και αμβροσία σε αφθονία κι εμείς εδώ υποφέρουμε! Ο αδερφός μου έξι μήνες έχει να δει μεροκάματο, εγώ ξενοπλένω και το μόνο που έχουμε είναι η ψωροσύνταξη του παππού, αλλά τι να πρωτοπληρώσεις με δαύτη; Για ελάτε εσείς να ζήσετε με αυτά τα λεφτά, να σου πω εγώ μετά!
-Σε καταλαβαίνω εν μέρει, έχεις ένα δίκιο, αλλά κι εσείς δεν κάνατε τα κουμάντα σας όταν έρεε άφθονο το χρήμα! Κάθε καλοκαίρι διακοπές στη Μύκονο με το ΚΛΙΚ παραμάσχαλα! Το lifestyle σας μάρανε! Άλλωστε, μαζί τα φάγαμε!
-Βρε άι στο διάολο από δω πέρα, που θα μου πεις κιόλας ότι μαζί τα φάγαμε! Φύγε να μη σε βλέπω, χαμένο κορμί!

Έτοιμος ήταν ο Δίας να της δώσει μια, να την κάνει κομμάτια, αλλά έλα όμως που την είχε καψουρευτεί! Τι να κάνει, έβαλε την ουρά κάτω από τα σκέλια και έφυγε.

Παρά τις προσβολές όμως, αδύνατον να τη βγάλει από το μυαλό του. Αυτή η γυναίκα πρέπει να γίνει δική μου, αυτό σκεφτόταν όλη μέρα. Αλλά, πώς; Αυτή τον μισεί!

Και σκέφτηκε το εξής: Να μεταμορφωθεί σε άσπρο ταύρο και να τη σαγηνεύσει. Τώρα, γιατί ταύρος, γιατί άσπρος και – κυρίως – γιατί θα τη σαγηνεύσει αυτή η μεταμφίεση, μη με ρωτάτε, ό,τι ξέρετε, ξέρω!
Και όντως, μεταμορφώθηκε σε άσπρο ταύρο, πήγε και χώθηκε ανάμεσα στους άλλους ταύρους και περίμενε. Κάποια στιγμή, πέρασε η Ευρώπη, τον είδε, της άρεσε πολύ, τον χάιδεψε και ανέβηκε πάνω του. Άρπαξε ο Δίας την ευκαιρία, άρχισε να τρέχει, έφτασε στη θάλασσα, άρχισε να κολυμπάει κι έφτασε μέχρι την Κρήτη. Εκεί σταμάτησε, την άφησε κάτω και ξαναέγινε Δίας.

-Εσύ; Πώς τόλμησες;
-Μη με μαλώνεις, δεν αντέχω, σ' αγαπάω, δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα!

Ε, γυναίκα είναι, συγκινήθηκε η Ευρώπη. Μαλάκωσε.

-Τέλος πάντων, εδώ γιατί μ' έφερες;
-Θα σε κάνω βασίλισσα!
-Ναι, καλά... Τα ίδια έλεγε κι ο Θανάσης Βέγγος στη Νίκη Λινάρδου και την είχε την κοπέλα και έμενε σε τρώγλη!
-Όχι, δεν με κατάλαβες, θα σε κάνω κανονική βασίλισσα, με τίτλο. Βασίλισσα του νησιού!

Σαν να της καλάρεσε της Ευρώπης η ιδέα κι έσκασε ένα χαμόγελο, να! Βλέποντας την αντίδρασή της, ο Δίας δεν άντεξε και της πέταξε το καρφί.

-Εκτός αν έχεις αντιρρήσεις βέβαια, γιατί απ' ό,τι κατάλαβα, είσαι του αντιεξουσιαστικού χώρου!
-Ναι, δε λέω, έχω μια Ρόζα Λούξεμπουργκ μέσα μου, αλλά σκέφτομαι, μήπως πρέπει να αναλάβουμε εμείς την εξουσία τελικά; Επειδή θα είμαστε πιο δίκαιοι, καταλαβαίνεις...
-Καταλαβαίνω, πώς δεν καταλαβαίνω, όλοι έναν ΣΥΡΙΖΑ κρύβετε μέσα σας!

Τέλος πάντων, κάναν ό,τι κάνανε (μην επεκταθώ, είμαστε και σοβαρό site) και μετά ο Δίας πήρε το σχήμα του ταύρου και έφτιαξε τον γνωστό αστερισμό. Αμέσως μετά έφυγε, κι η Ευρώπη δεν τον ξαναείδε.
Τι να σου πω, μεγάλος έρωτας, σκέφτηκε η Ευρώπη. Γρήγορα το ξεπέρασε όμως. Εμ, τίτλος είναι αυτός!

Να πώς έβγαλε κακό όνομα το ζώδιο, ότι σκέφτεται μόνο την ύλη. Από την Ευρώπη, κατάλαβες;

Πέτρος Ελευθεριάδης Επικεφαλής εκπαιδευτής της Σχολής QHP petelefth@gmail.com, www.facebook.com/qhphellas/

Αstra & Οραμα Online